Skip navigation

Sources of Geodata Աշխարհագրական տվյալների ստացման աղբյուրներ

Աշխարհագրական տվյալների ստանդարտներ և փոխանակում

Աշխարհագրական տեղեկատվության ամենատարածված ստանդարտները մշակվում և տարածվում են Open Geospatial Consortium (OGC) կազմակերպության կողմից։ OGC-ն «միջազգային շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն է, որը նվիրված է գլոբալ աշխարհագրական համայնքի համար որակյալ բաց ստանդարտների ստեղծմանը»։ Ամենակարևոր ստանդարտներից են՝

  • GML, XML ձևաչափ՝ աշխարհագրական տեղեկատվության պահպանման համար։
  • Geopackage – շարժական աշխարհագրական տվյալների ձևաչափ, որը թույլ է տալիս պահել թե՛ վեկտորային, թե՛ ռաստերային տվյալներ և դրանց հատկանիշները մի SQLite ֆայլում։
  • KML – XML ձևաչափ՝ Google Earth-ի համար, աջակցում է 3D պատկերացումներ։
  • 3D Tiles – վեբ և բջջային սարքերի համար հարմար ձևաչափ՝ մեծածավալ 3D աշխարհագրական տվյալների հոսքային փոխանցման համար։
  • SensorThings API – Ստանդարտ՝ Internet of Things (IoT) սենսորներից տվյալների արդյունավետ հավաքման, փոխանակման և հարցման համար։
  • GeoSPARQL – ընդլայնում է SPARQL լեզուն՝ թույլ տալով տարածական տվյալների ներկայացում, հարցում և տրամաբանական վերլուծություն սեմանտիկ վեբում։
  • Filter Encoding (FE) – ստանդարտ ձև՝ տարածական և ոչ տարածական հարցումները նկարագրելու համար, օգտագործվում է OGC ծառայություններում՝ ինչպես WFS, WMS։
  • OGC վեբ քարտեզային ծառայություններ – WMS, WMTS, WFS, WPS, CSW։

Յուրաքանչյուր ստանդարտ ներկայացված է համապատասխան տեխնիկական բնութագրում, որոնք պարբերաբար թարմացվում են։ Բացի OGC-ից, կան նաև ISO և W3C կազմակերպությունների ստանդարտներ, որոնք չնայած ընդհանուր կիրառության են, սակայն կարևոր են նաև GIS ոլորտում։ Նրանց թվում ամենահարցված ստանդարտները ISO ստանդարտներն են, որոնք սահմանում են՝ ինչպես պետք է պահպանվեն մետատվյալները, ինչպես նաև W3C-ի ստանդարտները, որոնք վերաբերում են ինտերնետի միջոցով հաղորդակցությանը։ Ամենակարևոր ISO մետատվյալների ստանդարտներն են՝

  • ISO 19115 – Ուղղված է աշխարհագրական տեղեկատվության և ծառայությունների նկարագրմանը։ Այն ապահովում է մետատվյալների կառուցվածք, որը օգնում է կատալոգավորել, որոնել և կառավարել աշխարհագրական տվյալները։
  • ISO 19139 – Սահմանում է XML սխեման՝ ISO 19115 ստանդարտի մետատվյալների մեքենայական ընթեռնելի իրականացման համար։
  • ISO 19157 – Նշում է աշխարհագրական տվյալների որակի գնահատման և հաշվետվության սկզբունքները։ Հաճախ օգտագործվում է մետատվյալների որակի վերլուծության համար։

Ահա նաև W3C-ի կողմից սահմանված մետատվյալների ստանդարտները, որոնք կարևոր են ԱՏՀ ոլորտում.

  • Dublin Core (DCMI) – Ընդհանուր օգտագործման մետատվյալների լայնորեն կիրառվող ստանդարտ է, որը սահմանում է 15 հիմնական տարր, ինչպես օրինակ՝ «Վերնագիր» (Title), «Հեղինակ» (Creator), «Ամսաթիվ» (Date) և այլն։
  • RDF (Resource Description Framework) – Շարադրանքային մոդել է, որը թույլ է տալիս մետատվյալները ներկայացնել որպես կապակցված տվյալներ (linked data), և լայնորեն օգտագործվում է տվյալների միջև իմաստային կապեր ստեղծելու համար։
  • SKOS (Simple Knowledge Organization System) – Օգտագործվում է կառավարվող բառարանների, տաքսոնոմիաների և մետատվյալների դասակարգման կառավարման և փոխկապակցության համար։

Shapefile-ը աշխարհագրական վեկտոր տվյալների տարածված ձևաչափ է, որը ստեղծվել է Esri ընկերության կողմից և հիմնականում օգտագործվում է նրանց ծրագրային ապահովման մեջ։ Թեև այն լայնորեն կիրառվում է ԱՏՀ ոլորտում, այն OGC-ի ստանդարտ չէ։ Այս ձևաչափը պահպանում է երկրաչափական տվյալները (կետեր, գծեր, պոլիգոններ) և դրանց կցված հատկանիշները առանձին ֆայլերում։

Վեբ քարտեզային ծառայությունները (Web Map Services)

Վեբ քարտեզային ծառայությունները (Web Map Services) սերվերային համակարգեր են, որոնք տրամադրում են աշխարհագրական տվյալներ և քարտեզներ ինտերնետի միջոցով։ Այս ծառայությունները հնարավորություն են տալիս օգտվողներին մուտք գործել, դիտել և փոխազդել աշխարհագրական տվյալների հետ՝ վեբ դիտարկչի կամ ԱՏՀ ծրագրի միջոցով՝ առանց տվյալների ամբողջական փաթեթը ներբեռնելու։ Տվյալները ներկայացվում են քարտեզային պատկերների (օրինակ՝ PNG, JPEG) տեսքով, կամ որոշ դեպքերում՝ որպես վեկտորային կամ ռաստերային հում տվյալներ՝ առաջադեմ վերլուծության համար։ Այս ստանդարտներին հետևելով՝ վեբ քարտեզային ծառայությունները հնարավորություն են տալիս աշխարհագրական տվյալների անխափան ինտեգրում տարբեր կիրառությունների մեջ՝ շրջակա միջավայրի մոնիթորինգից մինչև քաղաքաշինություն և աղետների կառավարում։

OGC Web Service Common (OWS) ստանդարտը ծառայում է որպես վեբ քարտեզագրման հիմք։ Այն սահմանում է ընդհանուր արձանագրություններն ու վարքագծերը, որոնք կազմում են WMS, WFS, WMTS և այլ հարակից ծառայությունների հիմքը՝ ապահովելով փոխգործակցություն և համատեղելիություն։ Այս ստանդարտն ընդգրկում է․

  • Հարցման/պատասխանի կառուցվածքներ – սահմանում է, թե ինչպես են հաճախորդներն ու սերվերները փոխանակում տվյալներ:
  • Ծառայության մետատվյալներ – ապահովում է ծառայությունների համահունչ նկարագրությունները (օրինակ՝ հնարավորությունների փաստաթղթեր):
  • Սխալի կառավարում – սահմանում է ստանդարտ սխալի ձևաչափեր՝ համատեղագործելիության ապահովման համար:

OGC-ի մի շարք ստանդարտներ սահմանում են առանձին վեբ քարտեզային ծառայություններ․

  • WMS (Վեբ Քարտեզային Ծառայություն) – Քարտեզների մատուցում որպես պատկերներ։ Սահմանում է արձանագրություն՝ ինտերնետի միջոցով աշխարհագրական ուղղորդմամբ քարտեզային պատկերներ մատակարարելու համար։ Թույլ է տալիս օգտատերերին պահանջել քարտեզներ տարբեր ձևաչափերով (օր.՝ PNG, JPEG) և ոճերով՝ հիմնվելով աշխարհագրական ծածկույթի, շերտերի և կոորդինատային համակարգերի պարամետրերի վրա։ WMS-ը լայնորեն օգտագործվում է աշխարհագրական տվյալները տեսողականացնելու համար՝ առանց հիմքում ընկած տվյալների փոխանցման։
  • WMTS (Վեբ Քարտեզ Tile Ծառայություն) – Քարտեզների մատուցում՝ նախապես մշակված հատվածներով (tiles)։ Ապահովում է արագ և արդյունավետ քարտեզային հատվածների մատակարարում՝ նախապես արտապատկերելով և պահպանելով ֆիքսված պատկերներ տարբեր խոշորացման մակարդակների համար։ Օպտիմիզացված է վեբ և շարժական հավելվածների համար՝ քարտեզները բաժանելով կառավարելի հատվածների։
  • WFS (Վեբ Օբյեկտային Ծառայություն) – Երկրաչափական օբյեկտների (վեկտոր շերտերի) մատուցում։ Թույլ է տալիս վեբով ստանալ վեկտորային տվյալներ՝ իրական աշխարհագրական օբյեկտների ձևաչափերով (օր.՝ GML)։ Ի տարբերություն WMS-ի, որն ապահովում է ռաստերային պատկերներ, WFS-ը տալիս է հում տվյալների հասանելիություն՝ հնարավորություն տալով իրականացնել տարածական վերլուծություններ, հարցումներ և տվյալների փոփոխություններ։ WFS-T ընդլայնումը (Transactional WFS) թույլ է տալիս նաև տվյալների խմբագրում՝ ավելացնել, հեռացնել կամ փոփոխել օբյեկտները սերվերի վրա։ Այն իդեալական է այնպիսի կիրառությունների համար, որոնք պահանջում են դինամիկ աշխարհագրական տվյալների կառավարում և իրական ժամանակի համագործակցություն։
  • WPS (Վեբ Մշակման Ծառայություն) – Հեռակա մշակման ծառայությունների մատուցում։ Թույլ է տալիս օգտատերերին իրականացնել տարածական վերլուծություններ և գեոպրոցեսավորման աշխատանքներ՝ վեբով հարցումներ ուղարկելով սերվերին։ Ապահովում է բարդ աշխարհագրական գործողությունների իրականացում (օր.՝ բուֆերացում, վերակարգավորում, ռաստերային հաշվարկներ) և արդյունքների ստացում ստանդարտ ձևաչափով։
  • CSW (Կատալոգային Ծառայություն Վեբի Համար) – Հարցումներ կատարելու համար՝ աշխարհագրական տվյալներ պարունակող կատալոգում։ Թույլ է տալիս որոնել, հարցում կատարել և կառավարել աշխարհագրական տվյալների մետատվյալները՝ հիմնվելով հիմնաբառերի, աշխարհագրական դիրքի կամ ժամանակային ծածկույթի վրա։

ArcGIS Server ծրագրաշարը, որն այսօր լայնորեն կիրառվում է, մասնակիորեն համահունչ է OGC ստանդարտներին՝ ապահովելով աջակցություն որոշ հիմնական ծառայությունների համար, ինչպիսիք են WMS (Վեբ քարտեզային ծառայություն), WFS (Վեբ օբյեկտային ծառայություն) և WCS (Վեբ ծածկույթի ծառայություն)։ Սակայն, իր մասնավոր բնույթի պատճառով, ArcGIS Server-ի որոշ ծառայություններ ընդլայնվել են OGC ստանդարտներից այն կողմ՝ ներառելով լրացուցիչ հնարավորություններ, որոնք կարող են ամբողջությամբ չհամապատասխանել OGC-ի բնութագրումներին՝ հատկապես ավելի բարդ աշխատանքային հոսքերի և տվյալների ձևաչափերի դեպքում։

Գեոտվյալների ներբեռնում GIS համակարգում

QGIS-ում տվյալների աղբյուրի կառավարիչը այն հիմնական վայրըն է, որտեղ կարող եք միանալ տարբեր տեսակի աշխարհագրական տվյալներին։ 2.40 տարբերակում աջակցվող գեոտվյալների տեսակներն են՝

  • Վեկտորային տվյալներ – Տարածված ֆայլային ընդարձակումներն են .shp, .geojson, և .gpx։ Սովորաբար ներկայացնում են առանձին տարրեր՝ օրինակ՝ ճանապարհներ, սահմաններ կամ հողակտորներ։
  • Ռաստերային տվյալներ – Տարածված ընդարձակումներն են .tif, .jpg, և .png, օգտագործվում են շարունակական տվյալների համար՝ ինչպես արբանյակային պատկերներ, բարձրության մոդելներ կամ հողածածկույթի դասակարգում։
  • Եռանկյունավորման ցանց (Mesh) – Ներկայացնում է 3D մակերեսներ փոխկապակցված հանգույցների (vertices) և եզրերի միջոցով՝ օգտագործելով եռանկյունիներ կամ բազմանկյուններ՝ բարդ երկրաչափություններ մոդելավորելու համար։ Օգտագործվում է բարձր ճշգրտությամբ մակերեսների մոդելավորման համար։ Ընդարձակումներ՝ .ply, .tin, .adf։
  • Կետային ամպ (Point Cloud) – 3D տարածքում կետերի մեծ զանգված, ստացվում է սովորաբար լազերային սկանավորմամբ (LiDAR) կամ ֆոտոգրամետրիայով։ Օգտագործվում է մակերևույթների, շինությունների բարձր ճշգրտությամբ մոդելավորման մեջ։ Ընդարձակումներ՝ .las, .laz, .xyz։
  • Տեքստային տվյալներ (Delimited Text) – Պարունակում են կոորդինատներ և ատրիբուտներ պարզ տեքստային ֆայլում՝ առանձնացված ստորակետերով, tab-երով և այլն։ Տարածված ընդարձակումներ՝ .csv, .txt, .tsv։
  • GeoPackage – Բաց ստանդարտների վրա հիմնված կոնտեյներային ձևաչափ՝ վեկտոր և ռաստեր տվյալների համար։ Ֆայլի ընդարձակում՝ .gpkg։
  • GPS տվյալներ – Հավաքագրված GPS սարքերով՝ լայնություն, երկայնություն, երբեմն նաև բարձրություն։ Ընդարձակումը՝ .gpx։
  • SpatiaLite – SQLite-ի ընդլայնում՝ տարածական տվյալների պահպանման և կառավարման համար։ Ընդարձակումներ՝ .sqlite, .db։
  • PostgreSQL/PostGIS – PostgreSQL՝ բաց կոդով հարաբերական տվյալների բազա, որը PostGIS հավելումով աջակցում է տարածական տվյալներին։ Չունի ֆայլային ընդարձակում, քանի որ սերվերային համակարգ է։
  • MS SQL Server – Հարաբերական տվյալների բազա, որը Spatial Data ընդլայնմամբ աջակցում է տարածական տվյալների հարցումներին։ Չունի ֆայլային ընդարձակում։
  • Oracle - տվյալների բազայի ընդլայնում է, որը հնարավորություն է տալիս պահպանել, կառավարել և վերլուծել տարածական տվյալներ։ Այն աջակցում է ինչպես վեկտորային, այնպես էլ ռաստերային տվյալներին՝ առաջարկելով հզոր տարածական ինդեքսավորում, աշխարհագրական ֆունկցիաներ և առաջադեմ հարցումների հնարավորություններ։ Քանի որ սերվերային համակարգ է, չունի կոնկրետ ֆայլային ընդարձակում։
  • Oracle Spatial – Oracle տվյալների բազայի ընդլայնում, աջակցում է տարածական տվյալների կառավարմանը և վերլուծությանը։ Չունի ֆայլային ընդարձակում։
  • Վիրտուալ շերտ (Virtual Layer) – Բազայի վրա հիմնված SQL հարցումով կառուցված շերտ, որը միավորում է տարբեր աղբյուրներից տվյալներ՝ առանց ֆիզիկապես դրանք ներմուծելու։ Չունի ֆայլային ընդարձակում։
  • SAP HANA – Միջհիշողային տվյալների բազա, որը SAP HANA Spatial ընդլայնմամբ աջակցում է վեկտորային և ռաստերային տվյալներին։ Չունի ֆայլային ընդարձակում։
  • WMS/WMTS – WMS-ն տրամադրում է քարտեզները որպես պատկերներ, իսկ WMTS-ը՝ որպես նախապես մշակված սալիկներ։ Օգտագործում են HTTP և XML ստանդարտներ։
  • WFS / OGC API – Features – Տրամադրում է վեկտորային տվյալներ վեբով՝ թույլ տալով հարցումներ և հատկությունների հետ փոխազդեցություն՝ GeoJSON կամ GML ձևաչափերով։
  • WCS (Web Coverage Service) – Օգտագործվում է ռաստերային տվյալների տրամադրման համար՝ օրինակ՝ արբանյակային պատկերներ, բարձրության մոդելներ։ Տրամադրում է իրական տվյալներ՝ վերլուծության համար։
  • XYZ – XYZ ֆորմատը ներկայացնում է քարտեզային տվյալների մատուցման պարզ սալիկավորված համակարգ, որն օգտագործվում է վեբ քարտեզագրման ծառայություններում։ Այս ձևաչափում քարտեզային տվյալները բաժանվում են քառակուսի սալիկների (սովորաբար՝ 256x256 պիքսել) տարբեր մեծացման մակարդակներում, և սալիկները ինդեքսավորվում են կոորդինատային համակարգով՝ հիմնված X (երկայնություն), Y (լայնություն) և Z (մեծացման մակարդակ) վրա։ XYZ սալիկները հաճախ օգտագործվում են վեբ քարտեզագրման հարթակներում, ինչպիսիք են OpenStreetMap-ը կամ Google Maps-ը, որտեղ սալիկները դինամիկ կերպով բեռնվում են սերվերից, երբ օգտատերը մեծացնում կամ տեղաշարժում է քարտեզը։
  • Վեկտոր սալիկ (Vector Tile) – Վեկտոր սալիկները քարտեզային տվյալների մատուցման ձևաչափ են, որոնք քարտեզը մատուցում են որպես վեկտորային գրաֆիկա, ոչ թե ռաստերային պատկերներ։ Տվյալները բաժանվում են սալիկների տարբեր մեծացման մակարդակներում, սակայն պիքսելների փոխարեն այդ սալիկները պարունակում են երկրաչափական օբյեկտներ (կետեր, գծեր, բազմանկյուններ) և ատրիբուտներ, սովորաբար PBF (Protocol Buffers) ձևաչափով։ Վեկտոր սալիկները թույլ են տալիս տվյալների հաճախորդային կողմում արտապատկերում, ինչը դարձնում է քարտեզները ավելի արձագանքող և հարմարեցվող։ Դրանք հաճախ օգտագործվում են Mapbox-ի նման հավելվածներում կամ բարձր արդյունավետությամբ քարտեզագրման պահանջ ունեցող ծառայություններում։
  • Տեսարան (Scene) – Տեսարանը աշխարհագրական տարածքի եռաչափ ներկայացում է, որը սովորաբար օգտագործվում է տարածական տվյալների 3D միջավայրում վիզուալիզացնելու համար։ Տեսարանները համադրում են տարբեր տեսակի տվյալներ, ինչպիսիք են ռելիեֆը, շինությունները և այլ օբյեկտներ՝ տրամադրելու համար լանդշաֆտի կամ քաղաքային տարածքի իրատեսական տեսք։ Ժամանակակից հավելվածներում տեսարանները հաճախ աջակցվում են Cesium 3D Tiles ֆայլերով (օրինակ՝ tileset.json) կամ սերվերային միացումների միջոցով Cesium 3D Tiles կամ Quantized Mesh ձևաչափերով, ինչը թույլ է տալիս մեծածավալ 3D տվյալների արդյունավետ հոսք և դիտում։
  • ArcGIS REST Server – ArcGIS REST Server-ը վեբ ծառայություն է, որը տրամադրվում է Esri-ի ArcGIS Server-ի կողմից և թույլ է տալիս օգտատերերին մուտք գործել և աշխատել ԳՏՏ (GIS) ռեսուրսների հետ RESTful API-ների միջոցով։ Այն աջակցում է թե՛ վեկտորային, թե՛ ռաստերային տվյալներին, և ապահովում է գործառույթներ, ինչպիսիք են հարցումները, խմբագրումը և տարածական տեղեկատվության վերլուծությունը վեբ հարցումների միջոցով։ Ծառայությունը կարող է հասանելի դարձնել շերտեր, քարտեզներ, գեոպրոցեսավորման գործիքներ և տարածական վերլուծության գործառույթներ՝ դարձնելով այն իդեալական վեբ հավելվածներում ԳՏՏ հնարավորությունների ինտեգրման համար։
  • Sensor Things – Sensor Things-ը տրամադրում է RESTful միջերես՝ աշխատելու ԻՀՑ (Internet of Things) սենսորներից ստացվող տվյալների հետ։ Սենսորային տվյալները կարող են ներառել շրջակա միջավայրի ցուցանիշներ, ինչպիսիք են ջերմաստիճանը, խոնավությունը, օդի որակը, ինչպես նաև տարածական տեղեկություն՝ վայր և ժամանակ։ API-ն թույլ է տալիս կատարել հարցումներ և կառավարել սենսորային տվյալները՝ պատասխանները հիմնականում JSON ձևաչափով՝ ապահովելով սահուն ինտեգրում սենսորային տվյալների հետ ԳՏՏ հավելվածներում և իրական ժամանակում մոնիտորինգ իրականացնող համակարգերում։

QGIS-ում WMS/WMTS, WFS կամ WCS սերվերին միանալու գործընթացը նմանատիպ է։ Սկզբում պետք է սահմանեք սերվերի միացման պարամետրերը։ Եթե դեռևս միացում չեք ավելացրել, սեղմեք «Նոր»։

Data Source Manager for WMS/WMTS connection.

WMS/WMTS միացման տվյալների աղբյուրների կառավարիչը QGIS-ում։

Նոր միացման երկխոսության պատուհանում պարտադիր է գոնե նշել դրա անունը (այն անունը, որով այն կցուցադրվի միացումների ցանկում) և WMS, WMTS, WFS, WCS սերվերի URL-ը։ Սերվերի ճիշտ URL-ի ստացումը շատ կարևոր է։ Այն սովորաբար նման տեսք ունի՝ https://ags.cuzk.cz/arcgis1/services/ORTOFOTO/MapServer/WMSServer – վերջին մասը պարունակում է wms, wmsserver, wfs, ows կամ նմանատիպ բառեր։ Երկխոսության պատուհանի մյուս տարբերակները թույլ են տալիս կարգավորել հնարավոր նույնականացման մեթոդները, WMS սերվերի տարբերակը և այլ առաջադեմ պարամետրեր։

Correctly specified connection to a WMS server in QGIS

QGIS-ում WMS սերվերի ճիշտ նշված միացում..

Երբ «WMS / WMTS / WFS / WCS» սերվերի միացումը ստեղծված է, այն մնում է հասանելի բացվող ցուցակում, և ամեն անգամ նույն սերվերին միանալու համար այն նորից նշելու անհրաժեշտություն չկա։ Կարող եք նույնիսկ ձեր կողմից նշված միացումների ցանկը պահպանել ֆայլում և փոխանցել այն մեկ այլ սարք կամ QGIS-ի մեկ այլ տեղադրում։ «Save» / «Load» կոճակները նախատեսված են այս նպատակով։

Սեղմեք «Connect»՝ ընտրված «WMS / WMTS / WFS / WCS» սերվերին միանալու համար։ Պատուհանի կենտրոնական հատվածում կհայտնվի շերտերի ցուցակ։ Ցուցակից ընտրեք այն շերտը, որը ձեզ հետաքրքրում է։ Սովորաբար կարող եք փոխել քարտեզը կամ հատկանիշները քարտեզի դաշտում բեռնավորելու ֆայլի ֆորմատը և քարտեզի / հատկանիշների տարածական հղման համակարգը։ Երբ ամեն ինչ ընտրված է ձեր կարիքներին համապատասխան, սեղմեք «Add»։

The connected WMS server

Միացված WMS սերվերը տրամադրում է միայն մեկ շերտ, որը կոչվում է «ORTOFOTO»։ Շերտի համար ընտրվել են JPEG ֆայլային ֆորմատը և տարածական հղման համակարգը՝ WGS 84։

Ընտրված շերտը ավելացվում է վերևում՝ «Layers» վահանակում։ Քարտեզի բովանդակությունը ճիշտ հաջորդականությամբ տեսնելու համար կարող է անհրաժեշտ լինել շերտերը վերադասավորել՝ քաշել ու թողնել մեթոդով։

Layer "ORTOFOTO"

«ORTOFOTO» շերտը, որը օդապատկեր է, հաջողությամբ ներբեռնվել է QGIS։

HSLayers-ով աշխատող WebGIS հավելվածներում տվյալներ ավելացնելու համար անհրաժեշտ է բացել «Datasources» վահանակը, որը հասանելի է «Add external data» մենյուի միջոցով։

An HSLayers-based WebGIS application with expanded menu and “Add external data” highlighted.

«HSLayers»-ով աշխատող WebGIS հավելվածում բացված մենյուով և «Add external data» ընդգծված տարրով։

Հնարավոր է տվյալներ ավելացնել երեք տարբեր աղբյուրներից․

  • WebGIS հավելվածին միացված տվյալների կատալոգից։
  • Ֆայլից, տվյալների բազայից կամ համացանցում գտնվող վեբ ծառայությունից, որը նույնականացվում է URL-ով։
  • Օգտատիրոջ համակարգչում գտնվող տեղական ֆայլից։

Քարտեզի կատալոգից տվյալներ ավելացնելը նույնքան հեշտ է, որքան հետաքրքրող շերտի անվան վրա սեղմելը և ապա «Ավելացնել քարտեզին» կոճակը սեղմելը։ Որպես առավելություն՝ շերտի աշխարհագրական տարածքը ընդգծվում է քարտեզի պատուհանում։

Adding a layer

«LPIS Horice» շերտի ավելացումը HSLayers-ով աշխատող WebGIS քարտեզի մեջ։

HSLayers-ով աշխատող WebGIS հավելվածից WMS / WMTS / WFS շերտին միանալը որոշ չափով նման է QGIS-ում կիրառվող մոտեցմանը։ Նախ պետք է մուտքագրել այն հեռակա սերվերի URL-ը, որին ցանկանում եք միանալ։ Այնուհետև սեղմում եք շղթայի պատկերով միացման կոճակը, որը բերում է մատչելի շերտերի և ընտրանքների ցուցակը։ Երբ ցանկից ընտրում եք ցանկալի շերտը՝ նշելով նրա դիմացի վանդակը, սեղմեք «Add to map», և շերտը կհայտնվի քարտեզի վրա։

The provided WMS server only offers one layer “ORTOFOTO”, which is being added to the map.

Տրված WMS սերվերը տրամադրում է միայն մեկ շերտ՝ «ORTOFOTO», որը ավելացվում է քարտեզի վրա։

Դուք կարող եք ցանկանալ վերադասավորել քարտեզի շերտերը «Layer Manager» վահանակում, քանի որ վերջին ավելացված շերտերը սովորաբար ցուցադրվում են վերևում։

And HSLayers-based WebGIS application with two layers. One from a WMS server and the other from a connected data catalogue.

HSLayers-ով աշխատող WebGIS հավելվածում երկու շերտ՝ մեկը WMS սերվերից, իսկ մյուսը՝ միացված տվյալների կատալոգից։

Տեղային ֆայլ ավելացնելու երրորդ տարբերակը կատարվում է սարքի ֆայլային համակարգից համապատասխան ֆայլը ընտրելով։ Նախ պետք է ընտրել, թե որ տվյալների ձևաչափն եք ցանկանում ավելացնել (KML, GPX, GeoJSON և այլն), ապա ընտրել ֆայլ(եր)ը ձեր սարքից։ Ֆայլերի ընթերցումից հետո ինտերֆեյսը ցուցադրում է, թե քանի հատկանիշ է ավելացվելու (եթե տվյալները վեկտորային են)։ Կարող եք փոխել շերտի անունը կամ ավելացնել ոճի ֆայլ (SLD կամ QML ձևաչափով), որը կկարգավորի շերտի տեսքը։ Եթե ոճի ֆայլ չտրամադրեք, հավելվածը կկիրառի տվյալների համար լռելյայն ոճ։ Երբ ամեն ինչ պատրաստ է, սեղմեք «Add to map» կոճակը։

Adding a GeoJSON file with 596 features into the HSLayers-based WebGIS application.

«GeoJSON» ֆայլի՝ 596 հատկանիշով, ավելացում HSLayers-ով աշխատող WebGIS հավելվածում։

The local layer “zones” over the WMS layer “Prohlížecí služba pro ortofoto ČR”

Տեղային «zones» շերտը՝ վերևում ցուցադրված «Prohlížecí služba pro ortofoto ČR» WMS շերտի վրա։

Previous
Geodata Աշխարհագրական տվյալներ (Geodata)